Met Pasen in het verschiet staan eieren in de belangstelling. Vooral kinderen houden er in deze periode van ze te “bodypainten”: stippen, strepen, huisjes, landschappen, enz. Behalve als versiering zullen eieren de komende weken mogelijk ook wat vaker op het menu staan: een licht gekookt eitje bij het ontbijt, een omelet met groenten, een spiegelei of enkele schijfjes hardgekookt ei bij de koude schotel. Hoogtijd dus voor wat ei-weetjes.
Kakelverse kwaliteit
Eieren die in de winkelrekken in doosjes worden aangeboden, zijn eieren van klasse A. Eieren van klasse B en C vinden hun weg naar de industrie. Een ei wordt niet zomaar toegelaten tot klasse A. Het moet er allereerst prima uitzien, de schaal moet proper zijn en onbeschadigd. Ook de dooier en het wit van ei moeten van een onberispelijke kwaliteit zijn. Om de versheid te controleren, bekijkt men de luchtkamer van het ei. Naarmate het ei langer wordt bewaard, vergroot de luchtkamer.
Doe zelf de test
Als je een vers ei breekt, zie je een bolronde, stevige dooier en gelatineachtig wit van ei dat weinig uitloopt. Je kan het ei ook onderwerpen aan de drijfproef. Neem een kom met zout water en leg het ei erin. Blijft het ei plat op de bodem liggen, dan is het vers. Hoe meer de stompe kant van het ei naar boven komt, hou ouder het is. Na ongeveer 6 weken is de luchtkamer zo groot geworden dat het ei zelfs kan blijven drijven. Op dat moment zit er niets anders op dan het weg te gooien. Bespaar jezelf al die testmoeite en let gewoon op de houdbaarheidsdatum. Bewaar eieren altijd in de koelkast.
Verschillend uitzicht, dezelfde inhoud
Je hebt de keuze tussen witte, bruine en blauw-groene eieren. De kleur van de schaal wordt bepaald door het ras van de legkip. De samenstelling vertoont daarentegen weinig variatie. Een ei bestaat voor ongeveer 74 % uit water en voor ongeveer 12 % uit eiwitten van een goede kwaliteit. Daarom kunnen één à twee eieren gerust eens een portie vlees of vis vervangen. Ook het vetgehalte is relatief constant: ongeveer 7 g per ei van ongeveer 60 g. De hoeveelheid vet concentreert zich voornamelijk in de eidooier en twee derden van de vetzuren zijn van het onverzadigde type. Daarnaast zijn eieren een bron van de mineralen fosfor, ijzer, zink en selenium en van de vitaminen A, D, B2, B12 en foliumzuur.
En hoe zit het met de cholesterol?
Het wit van ei bevat geen cholesterol, de eidooier wel, namelijk ongeveer 200 mg ongeacht de afkomst van het ei. Is dit een reden om eieren te verbieden? Neen, in een gezonde voeding is er ruimte voor zo’n drie eieren per week. Kamp je met een cholesterolprobleem, beperk dan vooral de inname van verzadigde vetzuren via de voeding. We vinden ze vooral in vette vleeswaren en vette kazen (geef de voorkeur aan de magere soorten), boter, sommige margarines en allerhande vette en zoete snacks en tussendoortjes.
Wondereieren?
Tot nu toe zijn alle pogingen om een ei met beduidend minder cholesterol te ontwikkelen weinig succesvol. De enige manier om een ei met minder cholesterol te bekomen is de dooier kleiner maken. Hierop steunt dan ook de bewering dat de kleine blauw-groene eieren van het Zuid-Amerikaanse kippenras Araucana maar weinig cholesterol bevatten. Een ei dat slechts de helft van een gewoon ei weegt, bevat uiteraard minder cholesterol.
De vetsamenstelling van een ei veranderen kan wel. Door het kippenvoer aan te passen (bv. specifieke gevarieerde plantaardige voeding, lijnzaad i.p.v. maïs, verschillende types olie of zeealgen toevoegen) verandert het totale vetgehalte van het ei nauwelijks maar kan wel de vetzuursamenstelling wijzigen in het voordeel van de onverzadigde omega 3-vetzuren. Ook in deze eieren zit echter nog redelijk veel cholesterol. Ze onbeperkt gebruiken is dus evenmin toegestaan.
Meer lezen over eieren, surf naar